Arine, 4 April 2010
Costa Rica , San Isidro del General 31°

(Nog) niet verhuisd maar alvast een adreswijzing

Ten eerste dank jullie wel voor alle leuke post die we krijgen! De postbode weet niet wat hem overkomt, want dat kennen ze hier niet. Bijna dagelijks roept hij mijn naam vanuit het hek en mogen we weer (een) kaartje(s) of af en toe zelfs een pakketje in ontvangst nemen. Zo leuk!

Na een verkenning van de boerderij van de franse familie waar ik in de vorige blog over schreef waren we helemaal in de war: het huis is ronduit heerlijk! Het heeft een hele grote woonkamer en daar omheen 4 slaapkamers. Een voor ons, een voor Tristan, een kantoor en een voor (tijdelijk) opslag van panels. Aan de woonkamer grenst een ruim terras met uitzicht over de hele vallei (daar moeten we wel 2 bomen voor omhakken). Er omheen ligt 6 ha grond, wild dus geen onderhoud en het huis heeft nauwelijks onderhoud: ze hebben al muskietennetten opgehangen. Er is ook een rivier, maar die hebben we nog niet gezien. Het aller-lekkerste is het klimaat. Je stapt uit de auto en het is heerlijk fris, terwijl het nog altijd erg mooi en zonnig weer is. Daarnaast is het heerlijk stil in vergelijking met de vrachtwagens die hier voorbij denderen en de housemuziek die we nu elke dag horen (onze appartementen zijn in een soort studentencomplex veranderd). Alles bij elkaar echt een feest. MAAR: het is ruim 50 minuten rijden van San Isidro in de middle of nowhere. En dat is nou minder gezellig…

Na een weekje dubben besloten we hier in San Isidro iets rustigers op loopafstand van het centrum te zoeken en de boederij als weekend huis te gaan gebruiken of voor als we logees krijgen (hint!).

Tristan lijkt langzaam uit zijn cocon in de wereld te stappen. Hij is echt een lief beestje: als hij wakker wordt, draait hij in zijn bed met zijn armpjes en beentjes, zo zoet. Als hij drinkt, knort hij zo lief en hij begint echt gefocust te kijken en af en toe te lachen. Maar als er een onverwachts geluid is, schieten zijn handjes de lucht in, vertrekt zijn hele gezicht in een jantje-huilt-uitdrukking en huilt hij met vol volume. Hij heeft tegenwoordig zelfs traantjes! Pierre en ik zijn om en om een dag aan het werk en een dag ouder. Dat gebeurt allemaal in het zelfde appartement, dus als het tijd voor borst is, komt ik gewoon even thuis van 'kantoor'.

En we zijn vorige week op vakantie geweest naar tante Bibi in San Jose. Om de lange reis door midden te knippen sliepen we een nacht in ons hotelletje van oud en nieuw. Hier heeft Tristan voor het eerst een zwembad, een strand en zelfs de zee leren kennen. Het was ontzettend gezellig weer bij Brigitte, Manuel, Lisa, Manuel en coffee te zijn. Met Brigitte gezellig naar de kapper geweest, kleertjes voor Tristan uitgezocht en lekker Nederlands gebept. Tijdens een avondje doorzakken in een buurtkroeg, besloten Brigitte en Manuel mee te gaan naar ons hotelletje aan het strand waar we onze terugreis weer door midden knipten. In de zee zaten we in een natuurlijke jacuzzi en in het hotelletje barbecueden we naast het zwembad met op het strand gesprokkeld hout.

In San Jose gingen we onze verblijfsvergunning, een paspoort voor Tristan en registratie van Tristan bij onze ambassade regelen. Uiteindelijk is het allemaal niet gelukt. Vanaf 1 maart is er een nieuwe wet (dat wisten we) en nu moeten we ons nu ook verplicht ‘vrijwillig’ verzekeren (wat we nog niet wisten) wat alleen in de stad kan waar je woont. Grom! Voor Tristans paspoort hadden we ook nog een legalisatie van de vertaling van de legaliseerde geboorteakte nodig. En ten slotte willen beide ambassades een bewijs (uit Europa) dat we niet met een ander getrouwd waren op het moment dat Tristan geboren werd. Arrggghhh!!!! Wat een bureaucratie. Ben echt blij dat we nog een reserve maand hebben voordat we weer het land uit moeten...

En dan ons tweede kindje: Purasol. Ze heeft wat groeiproblemen wegens de grote hoeveelheid aandacht dat haar broertje vraagt. Maar langzaam begint het wat te worden... Het eerste zonnepaneel is binnen en die is erg mooi. Even grote stress want hij zag er bij aankomst volledig gebroken uit. Gelukkig bleken er maar 4 buizen gebroken te zijn en er 6 reserve buizen bij zitten. We hebben al een klant voor hem, maar we wachten nog even, want op Koninginnedag komen alle Nederlanders van het land samen en kunnen bedrijven een stand hebben. Een goede verkoopkans! Daarvoor zijn we nu in de voorbereiding: T-shirts drukken, achtergrond materiaal maken, visitekaartjes, folders, showmodel en minimaal iets van een website. Heb de domeinnaam gereserveerd www.purasol.co.cr, een hoster geselecteerd en eind deze week moet er minimaal iets zijn! Er zal ook een vrijmarkt zijn, maar ik zal mijn te verkopen boekjes maar thuislaten

Terug in San Isidro verander ik langzaam in een Tica: door de intensieve dagen met Tristan lig ik regelmatig al om 20.00 naar bed en om 5.00 begint de dag weer. Ook qua uiterlijk begint het al aardig te lijken. Met mijn nog aan het ontzwangeren lijf in een (te) kort spijkerbroekje en een (te) strak T-shirt met van die slippers met gigantische plateauzolen. Dat ik die nog zou dragen! Gisteren was ik op bezoek bij mijn oude buurvrouw Mirna en die had ze voor haar verjaardag gekregen maar ze waren te groot voor haar. Ze lopen echt super lekker!

En wat een toeval: vlak bij haar komt een huisje vrij met een klein tuintje. We zijn er eergisteren langs geweest en we hebben met de huisbaas afgesproken dat we er over twee weken intrekken. Het is een heel schattig geel geverfd houten huisje en in de tuin staan een grote avocadoboom (de eerste nachten zullen we wakker worden van de avocados die op het dak vallen), een bananenboom en twee papajabomen in de tuin. En het is het heerlijk stil!

Ook worden de plannen voor de boerderij steeds concreter. We overwegen zelfs koeien te houden. Je kan daar flink wat geld mee verdienen waarmee we dan de vliegtickets naar Europa en een verzekering naar onze maatstaven kunnen betalen. Zo wordt ik toch nog een beetje het boerinnetje dat ik altijd had willen worden

Tijd voor de avondfles!

De foto’s (met name van Tristan – natuurlijk) staan op de volgende link: http://picasaweb.google.com/lh/sredir?uname=PURASOL&target=ALBUM&id=5456384653895739345&authkey=Gv1sRgCMiz8eOp2aqa2QE&feat=email

Met twee huizen zijn we overgestapt op een postbus. Ons nieuwe adres is nu:

Pierre, Arine en Tristan
APDO 674-8000
San Jose
Perez Zeledon
San Isidro
11901
Costa Rica

Tot snel weer!